Van  Hydra  naar Kea en terug naar Piraeus.

Verslag over periode van 4 juni tot 15 juni 2018

Na vele dagen tussen de ezels van Hydra te hebben gezeten, wilden wel weer eens wat anders. Op maandag 4 juni gingen de trossen los voor een reis naar Methana. Helaas werkte de wind niet mee en moesten we de motor het werk laten doen. Eigenlijk kwam dat ook wel goed uit, want onze accu's waren een heel eind leeg geraakt, na drie dagen zonder walstroom.

Methana was een tegenvaller, een kale ferry kade, wel met water en stroom maar verder een kale boel. Er is in Methana wel een jachthaven, en in die jachthaven komen zwavelbronnen uit. Schijnt heel goed te zijn voor een strakke huid, maar het stinkt er wel. Aan de ferrykade was het mooi helder water zodat we ook nog konden zwemmen.

Kerkje in Methana.

Onze volgende stop was een klein eilandje Angistri, 15 mijl verderop. Gelukkig konden we nu wel lekker zeilen. Alleen moest op het einde toch de motor bij, want we kregen een seintje van de Cumulus dat de haven vol begon te raken. Gelukkig waren we er toen bijna en even een spurt met de motor en we lagen binnen. Angistri is een leuk plaatsje er is wat strand en wat leuke taveernes. Na ons kwamen er nog wat boten van een flottielje binnen, en dat is altijd wel spannend hoe het ankeren/afmeren zal gaan.

De Cumulus zou bezoek krijgen van hun dochter en kleinkinderen, dus vertrokken zij al in alle vroegte (zonder wind) naar Piraues om de boot in orde te maken voor de gasten. Wij konden wat later vertrekken en hadden het geluk dat we nog een prachtige zeiltocht hadden.

In Piraeus waren ze druk doende om allemaal tentjes rond de haven te bouwen voor de komende boekenbeurs. Wel leuk maar helaas alleen maar boeken in het grieks, en dat schiet voor ons niet op. Een vreemde taal leren is een ding maar als je eerst moet beginnen om alle tekens te ontcijferen dan schiet dat niet op. Dus daar beginnen we maar niet aan.

Tot en met maandag 11 juni zijn we in de haven gebleven. Een dagje wandelen door Piraeus, een dagje met de taxi naar Athene en daar wat dingen bezoeken, toevallig komen we de aflossing van de wacht tegen. En ook nog wat klusjes aan boord doen, en de dagen vliegen voorbij.

Aflossing naar de wacht.

Er is van alles te zien.

Op dinsdag stond de wind goed om zuidwaarts te gaan. Sounion is het uiterste puntje van van het vasteland en daar is een mooie baai om te overnachten. Op de punt staan nog de overblijfselen van de tempel van Poseidon. We vonden een leuk ankerplekje, gelukkig zat het anker goed vast want er stond een stevige wind, met uitschieters tot 25 knopen. 's Nachts was de wind weg maar kwamen er nog wel wat golven binnen van de passerende vrachtschepen, een beetje schommelen.

Tempel van Poseidon.

De ene dag waaien de vouwen uit je broek en de volgende dag is er geen wind. Maar goed dat we een motor hebben, zodat we toch op Kea konden komen en afmeren in Korissia. Een mooie baai en een kade met water en stroom om af te meren. En heel schoon, zelfs de kade wordt netjes afgespoten. Het kan zijn dat het komt omdat er nogal wat nederlandse invloed is, want de vrouw van de burgemeester (spraken we toevallig op de kade ) komt uit nederland.

De straat en kade spuiten ze mooi schoon.
Onze ligplaats aan de kade.

Om het eiland wat te verkennen, huren Gino en Nadine dikwijls een motor of scooter, maar hier ging dat niet want blijkbaar stond er iets verkeerd op zijn rijbewijs. In Belgie hoef je niet steeds je rijbewijs te verlengen, dus Gino is heel zuinig op (nog steeds ) zijn eerste rijbewijs, maar doordat hij nog steeds zijn oude rijbewijs heeft stond er een latere aanpassing niet op.

Omdat een scooter niet lukte hebben ze een auto gehuurd en konden wij ook mee op de eilandtour. Het is hier behoorlijk bergachtig zodat je mooie vergezichten hebt. De wegen in de dorpjes zijn soms erg smal, en soms zijn er ook trappen, met een auto door de straatjes is soms krap.

Smalle doorgang !

Een ezel is dan makkelijker.

Lekker op de ezel boodschappen doen.

Op onze wandeling naar de Leon, een leeuw uitgehakt in de bergen, kwamen we ook nog een vreemde vrucht tegen, Gino wil alles proeven en vond hem heel lekker, maar Nadine vertrouwde het niet en heeft hem opgezocht op internet. Het was een moerbij vrucht heel lekker volgens Gino.

De moerbij vrucht.
De Leon.

Op het eiland is nog geen massatoerisme, je kunt er nog een eenzaam strand vinden, of een klooster op een berg. De foto's spreken voor zich.

Potje schaken.
Of het klooster in.
Rustig strandje.

'Op zaterdag 16 juni gaan we weer richting thuishaven. De boot wat opruimen en woensdag even naar huis. In de maanden juli augustus is het hier druk en heet, dan kunnen anderen hier genieten. Wij gaan dan naar “Schijndel aan zee' bij ons op de markt, en we gaan onze fietsen uit proberen.

 Van  Piraeus naar Hydra.

Hydra,  2 juni 2018.

Verslag over periode van 21 mei tot 2 juni 2018

Op maandag 21 mei hebben we de trossen weer los gegooid en zijn we naar Poros gezeild en gemotord. Poros is een eiland tegen het vaste land van de Peloponesos aan. Het heeft en mooie baai. Een vriendelijke 'havenmeester' wees ons een ligplaats en hielp ons bij het afmeren, daarna zei hij dat we in het restaurant tegenover ons goed konden eten !! 's Avonds bediende hij ons in het restaurant, je moet iets doen om klanten binnen te halen.

's Avonds kwam de echte havenmeester om zijn havengeld te innen. De volgende morgen moesten we de plaats vrij maken omdat er een cruise boot moest liggen, we konden makkelijk verkassen naar een andere plek, waar we ook nog wat rustiger lagen.

Van Poros zijn we naar Eginia gegaan. Een drukke haven maar ook hier vonden we een mooi plekje. De fietsen tevoorschijn gehaald om een tochtje over het eiland te maken. Op vrijdag komen de meeste charterboten terug, daarom moesten we onze ligplaats vrij maken. Gelukkig hadden we een stevige bries uit de goede hoek, zodat we lekker naar Piraeus konden zeilen.

Kerkje bij de invaart van Eginia.

Op zaterdag hebben we de fietsen weer tevoorschijn gehaald en wilden we samen met Gino en Nadine langs de kust zuidwaarts fietsen om te zien wat er nog meer voor havens waren. Omdat we niet op de snelweg wilden fietsen, was dat toch nog even puzzelen, maar uiteindelijk kwamen we op een wandel/fietspad. Er stond een behoorlijke wind, dus het fietsen ging makkelijk. Het ging zo lekker dat we vergaten dat we ook nog terug moesten. Gelukkig liep er langs ons pad de baan van de metro. De terugweg hebben we met de metro gedaan, snel en gemakkelijk en niet duur, want we konden nergens een kaartje kopen. 

Naast ons lag een grote motorboot waar ze met een paar man bezig waren om hem opnieuw in de wax te zetten. Dat werkt aanstekelijk dus ben ik begonnen om mijn rvs te poetsen. De schipper naast ons zag me bezig en kwam met allerlei materiaal zodat alles nog mooier werd en sneller ging.

Maar ja je kunt niet de hele dag poetsen.

Aflossing van de wacht.

Nadine had een wandelroute door Athene gevonden, een taxi bracht ons snel naar het centrum. Precies op tijd om de wisseling van de wacht bij het parlamentsgebouw mee te maken.

Iets voor in ons rariteiten kastje.

Daarna een wandeling langs diverse bezienswaardigheden in de stad. En tot slot met de metro terug naar Piraeus.

Keuze uit diverse Ouzo.

De laatste dagen was er behoorlijk veel wind, voor ons een reden om vanuit onze vaste ligplaats wat dingen te doen. Nu waren we toch wel weer aan wat zeilen toe, en de wind stond goed om naar Hydra te gaan. Hydra is een heel pitoresk eiland waar veel bezoekers naar toe gaan, en het heeft maar een kleine haveen, daarom hebben we een tussenstop gemaakt in Poros om dan dan 's morgens op tijd te vertrekken zodat we rond het middaguur aankomen als de meeste boten net zijn vertrokken.

De ezels zorgen voor het transport.

Het lijkt erop of de tijd hier stil staat. Er mogen, en kunnen ook geen auto's op het eiland. Al het vervoer van de goederen wordt door ezels gedaan, deze krijgen van alles op hun rug gesjord en sukkelen dan met een paar achterelkaar naar de bestemming.

Alles zetten ze op de kade.

's Avonds komt de bevoorradingsboot en de volgende morgen wordt alles uitgeladen op de kade, en worden de spullen afgehaald en per handkar of ezel thuis gebracht. Ik zag zelfs een ezel met een wasmachine op zijn rug.

Er kan veel op een ezel.

Gisterenavond was er een optreden van een waarschijnlijk bekende griekse zanger want er was veel publiek. Vanmorgen zijn ze de hele tijd bezig geweest om alle apparatuur, geluid, licht enz af te breken en in te laden in de vrachtwagen die op de cargoboot moest blijven staan. 

Het is soms klimmen om alles naar boven te krijgen.
Wil je naar boven, dan lopen of op de ezel !! 

 Van  Trivozia naar Athene (Piraeus).    Van 13 t/m 20 mei.

Piraeus, Zea Marina 20 mei 2018.

Samen met de Cumulus gaan wij op 13 mei naar Galaxidhi, de Sparkle en de Bueno Vista gaan door naar een baai om te ankeren. Er is nog wat ruimte aan de steiger dus we kunnen naast elkaar afmeren. Het is er druk met toeristen bussen, deze komen van Delphi en hebben hier een tussenstop. Gerard en Jaqueline hebben hier eerder gelegen en hebben toen slecht geslapen, maar dit was waarschijnlijk in het hoogseizoen, nu was het er erg rustig.

De volgende morgen vroeg op naar Corinthe. Het leek er eerst op dat het de hele dag motoren zou zijn, maar dat was anders. We hadden eenmaal buiten een mooie achterlijke wind tot 30 knopen, en alleen op de fok liepen we soms meer dan 8 knopen. In Corinthe troffen we de Sparkle en de Buona Vista weer. Eerst maar even een wandeling naar de ingang van het Kanaal van Corinthe gewandeld, even de zaak verkennen. Bij de ingang is een brug, die halen ze niet op maar laten ze in het water 'zakken'.

Op dinsdag is het Kanaal van Corinthe gesloten, een mooie gelegenheid om een dag naar het 'oude Corinthe' , tenminste wat er nog van over is, te gaan. Er is ook een museum bij met alle vondsten.

 En buiten zie je wat er nog is blijven nstaan.

Gelukkig hebben ze ook tekeningen zodat je toch een beter beeld hebt.

Corinthe heeft ook een modern deel.

Om 9 uur mochten we ons melden voor de doorvaart door het kanaal. Het kanaal is door de rotsen gehakt, het is 25 meter breed, 0ngeveer 6 kilometer lang en op zijn hoogste punt stekrn de rotsen 79 meter boven het water uit. Het schijnt per km het duurste kanaal ter wereld te zijn, wij betaalden € 200,- om erdoor te mogen.

 


Nadat we betaald hadden bij de uitvaart, gingen we door naar Salamis. Daar lagen we nogal ver van het stadje, dus mogen de fietsen uit de bakskist en maken we een fietstochtje over het eiland.

De volgende morgen wilden weer vroeg weg, maar helaas onze ankerketting zat vast. Gelukkig hadden Jaqueline en Gerard hier ervaring mee, en kwamen ze ons te hulp.

Jaqueline duikt en geeft door wat er onder water fout zit.

 Uiteindelijk moet er ook een fles met lucht bij komen om wat langer onder water te kunnen werken. Gelukkig komt alles goed en kunnen we vertrekken naar Athene. Hier hebben we vanaf juni een ligplaats voor een jaar geboekt, maar omdat onze plannen wat gewijzigd waren zijn we er nu wat eerder. Geen probleem het jaarkontrakt gaat eerder in. De haven Zea Marina is in Praeus, een voorstad van Athene, we liggen er in een zeer beschutte havenkom, tussen allerlei uitgaansgelegenheden.

Op zaterdag hebben we een kaartje gekocht op de hop on of bus om alvast de stad een beetje te verkennen. Hier volgen wat foto' s die spreken voor zichzelf.

 

 

 

 Het was wel druk op de Akropolis.

 Van  Preveza naar Trivozia.

Trivozia, 12 mei 2018.
Verslag over periode van 3 mei tot 12 mei 2018.

Op 3mei heeft Transavia ons weer van Amsterdam naar Prevea gebracht. Het vliegveld van Preveza ligt bijna op loopafstand van de haven, maar met alle tassen is het toch beter om een taxi te nemen.

De Aquaholic lag er net zo bij als ik hem 2 weken eerder achtergelaten had, zij het dat er nogal wat zand op het dek lag, maar dat is even schrobben en dat is het ook weer schoon. Vlug iets eten in het haven restaurant en dan koffers uitpakken en naar bed.

De havenmeester is hier nogal strikt, dus we moesten zeker voor 12 uur weg zijn. Daarom eerst de boot vaarklaar maken, en onder het toeziend oog van de marinero's gingen de trossen los op weg naar Levkas. De timing met de brug in Levkas kwam goed uit, zodat we bijna zo door konden varen. In Levkas marina begeleide de marinero ons naar een mooie plek, en konden we verder gaan met de boot op te ruimen en alles zijn plaats te geven.

Na iedere keer weer een ander lapje te plakken om op ons bijbootje lucht en waterdicht te houden, besloten we om maar een nieuwe te kopen.Maar ja dan moet je gaan kiezen,hoe groot, hoe zwaar mag hij zijn, en wat kunnen ze hier leveren. Uiteindedlijk hebben we een compromis gevonden en een nieuwe dinghy gekocht. Verder was het het hier wat boodschappen doen , en wat onderhoud aan de boot.

Op dinsdag 8 mei kwamen onze belgische vrienden Gino en Nadine aan in Levkas, gezamenlijk hebben we de zeilen erop gezet, nog wat boodschappen gedaan, de dieseltank vol en toen konden we vertrekken.

De eerste tocht ging naar Vathi op Ithaca. Het eerste stuk moest de motor het werk doen, maar later konden we lekker zeilen. Op vathi was er nog plek aan de kade om af te meren.

Van Vathi gingen we richting oostwaarts naar Mesolongion. ook nu was het de motor die het meeste werk moest doen, maar op het einde hebben we toch nog even de fok uit kunnen rollen. Gelukkig kwamen er ook nog een paar dolfijnen gedag zeggen, maar helaas waren ze al weg voordat we een foto konden maken.

In Mesolongion hadden we afgesproken met de Sparkle en Buona Vista, van daaruit gaan we een stuk samen opvaren.

Onze ligplaats in Mesolongion was niet zo geweldig, we hebben alle stootkussens moeten gebruiken om vrij te blijven van de harde betonnen kade. Maar gelukkig is alles goed gegaan.

In alle vroegte zijn we uit Mesolongion vertrokken, er zou slecht weer komen en dan lig je maar liever veilig in de haven. Op deze route moeten we onder een brug door, en daar hebben de grieken een heel protocol voor, Op 5 mijl melden per marifoon, op 1 mijl nog een keer vragen of je door mag varen. Het is de grootste tuibrug ter wwereld, 4 pijlers met daartussen de tuidraden.

Trizonia is een klein eilandje, met een echte haven. Nogal wat boten die hier liggen zijn in hun laaste fase,  sommige drijven nog net anderen ijn algezonken. Waarschijnlijk weet niemand wie eigenaren zijn en blijft alles maar liggen.

We hebben vanmiddag met de hele groep, Patrick,Annemieke, Gerard, Jacqueline , Gino, Nadine en Marian en ik een wandeling rond het eiland gemaakt.

Zoals je kunt zien hadden de dames er zin in.

 In het begin was het behoorlijk klimmen, maar later ging het wel weer.

 Het uitzicht is vaak prachtig.

 De paden op de lanen ...

 

 In  Preveza op de kant.

Preveza, Ionian Marina april 2018.

Deze winter heeft de Aquaholic op de kant gestaan in Preveza bij Ionian Marine. Een prima plek, goede bokken en aardige mensen. Ze hebben wat onderhoud gedaan : schroefas lager vervangen, speling uit het roerlager gehaald, een kleine beschadiging weggewerkt, de onderkant in de antifouling gezet, en de romp gepoetst. Allemaal keurig gedaan en mooi op tijd klaar.

Op de afgesproken tijd kwam de hellingwagen om de boot te water te laten.

Voorlopig moet de Aquaholic nog even op ons wachten, voordat we weer uitvaren begin mei.